De vicieuze cirkel van Lansbreker

De vicieuze cirkel van Lansbreker

(door Yvonne Muijs)

Ik las de brief van Miranda Wissink op de site van Ouderkracht voor ’t Kind. Ook ik voelde een diep teleurstelling toen tijdens de Lansbrekers bootcamp met trots het MAS werd gepresenteerd door Carry Roozemond.

Het verbaast mij hoe hier aan de natuur voor bij gegaan wordt.

Een jong dier rent weg of toont gedrag wanneer het zich niet veilig voelt. Dit is een oerinstinct.

Ook de mens beschikt over dat instinct. Kinderen die van school verzuimen gaan volgens MAS allerlei procedures langs (de lange wachtlijsten in de jeugdzorg worden hier helemaal vergeten. In mijn regio drie tot zes maanden voor de eerste intake).  Weglopen van school/gedrag of het verzuim heeft altijd en reden. Vaak is de reden bij een kind ‘zich niet veilig voelen’.

Dit gevoel van onveiligheid op school heeft echter niet altijd met de opvoeding te maken, was het maar zo makkelijk. Ik kan diverse foto’s laten zien van blauwe plekken bij kinderen die zij bij de leerkrachten op liepen. Het pesten op scholen is helaas ook nog steeds van alle dag met dusdanige gevolgen. (De dood ! Bekijk aub de actuele suïcidecijfers)

Ik snap heel goed, dat het veel makkelijker is de MAS te handhaven. Wie is bereid scholen aan te wijzen als het daar verkeerd gaat als het daar soms niet functioneert of als het kind in de school zelf niet begrepen wordt.

Ouders zijn veel makkelijker strafrechtelijk te vervolgen dan grote schoolbesturen.

Daarnaast ben ik dan ook een heel praktisch iemand en op zoek wie met mij dan uiteindelijk de lansen gaat breken. Ik had dan ook mij helemaal verheugd kennis te maken met de Lansbreker in mijn regio. Met vlaggetje wordt Jose aangeduid op de kaart van de Lansbrekers. Ik heb Jos en Ouders & Onderwijs gevraagd om in contact te willen komen met Jose. Jose was er helaas niet, maar wel iemand anders. Ik besloot laagdrempelig te beginnen bij deze eerste ontmoeting en voor te stellen een niet al te complexe casus gezamenlijk te doen. Ik was verbaasd. Het leek of de heer van mijn voorstel schrok. Hij liep snel weg nadat wij even inhoudelijke discussie hadden. Ik geloof niet dat hij echt lansen wil breken, verbinding wil in mijn regio. Ook zat ik aan een tafel bij Lansbreker waarbij ik me afvroeg of hier wel een probleem met thuiszitters is. Deze mensen hebben het helemaal voor elkaar gaven goed aan hoe goed ze werkten. Hoezo heeft Utrecht zo veel thuiszitters? Achteraf moest ik echt uitfilteren wat in deze groep gebeurde. Hoe hard moest ik mijn bijdrage hier waarmaken als ouder om goed gehoord te worden.

Echter ben ik moe inmiddels om steeds met Lansbreker rondjes te draaien EN steeds het zelfde te moeten zeggen en te zien dat het niet beklijft. Wanneer grote organisatoren niet out of the box durven of willen denken, kan je dit ook niet van schoolbesturen vragen en zo gaan nooit veranderingen komen. Lieve Lansbrekers durf met ons te fietsen in deze mooie grote wereld en verken hoe het anders kan en gaan.

Groetjes Yvonne Muijs

 

Submit a Comment