Welkom bij Ouderkracht voor 't kind

Ouderorganisatie voor en door alle ouders van schoolgaande kinderen, jongeren en studenten

Actuele blogs, nieuws en berichten ….

Thuiszitten op school en het ‘pact’

(geschreven door Janine Scherpenberg, moeder van een thuiszitter) Ik merk in de tijd toch wel kleine stappen vooruitgang. Alleen het idee al dat ik als moeder mocht komen meepraten over de insteek voor het streven naar een goede aanpak om het aantal ‘thuiszitters’ terug te dringen op 13 juni jl. bij de thuiszitterstop. Ik zet het woord ‘thuiszitters’ tussen aanhalingstekens, omdat ik merk dat over de definitie daarvan al geen eenduidigheid is. Een eerste stap zou ik zo zeggen. Ik zie het zo, dat een kind wat niet het onderwijs ontvangt zoals alle kinderen dat horen te ontvangen, een thuiszitter is. En dan is het natuurlijk best vreemd als ik zeg dat mijn eigen kind terwijl zij nog netjes naar school ging, al thuiszitter was. Zij was op school, maar het onderwijs was niet voor haar. Ze zat er min of meer voor spek en bonen. Op haar 13e liet onderzoek zien dat ze wel altijd het rekenboek voor zich had gekregen, maar dat haar niveau nog op groep 4 zat. Een flink minderwaardigheidscomplex is het enige wat was gegroeid. Voor spelling net zo. Wat heeft ze daar gedaan? Ze heeft ‘thuis gezeten’ op school. Ook op het vlak van sociale ontwikkeling kwam zij ernstig tekort. Had ze in groep twee nog een heleboel vriendinnen, op haar 11e was ze een eenzaam meisje tussen al die kinderen. Toen zij in het SO onderwijs terecht kwam was er niets meer over van wat zich ‘onderwijs’ mag noemen. De ontwikkeling blijft dan zo onnatuurlijk achterwege dat een kind zelfs niet meer wil leven. In mijn boek ‘Thuis is Daphne Daphne’ heb...

Hoe wordt je kind uiteindelijk een thuiszitter

(een moeder van een thuiszitter vertelt) Het autisme/adhd van X is ook ons autisme/adhd geworden. Wij zijn zijn kompas en tolk naar de wereld. Wij luisteren met zijn oren en kijken door zijn ogen, maken steeds de vertaling naar hoe prikkels bij hem binnenkomen, hoe hij de wereld waarneemt en ervaart, wat hij wel en niet snapt. Wij ontcijferen steeds zijn reacties en gedrag. Door overprikkeling van de zintuigen, vertoont hij soms eigenaardig, ongewoon, ongewenst gedrag dat nooit op zichzelf staat of beoordeeld kan worden. Het is een nauwgezet kijken en zoeken naar de reden ervan om te snappen wat hij doet dat hij doet. Niets is vanzelfsprekend, niets wordt vanzelf door hem geleerd of wordt door hem verkeerd geïnterpreteerd. Door zijn disharmonisch ontwikkelingsprofiel zijn er verschillen tussen de mentale, motorische, spraak-taal en spelontwikkelingen, welke zich ontwikkelen op een ander tempo dan dat wij normaal noemen. Afstemmen en aansluiten is steeds heel goed kijken, luisteren en voelen waar hij zit en waar hij aan toe is. En dus ook vele malen herhalen en geduld opbrengen. Vandaar dat wij sedert zijn diagnose professionals om ons heen verzamelen, die ons hierbij kunnen helpen. Doordat wij altijd alert zijn op wat er gebeurt en hoe hij erop reageert, staan onze zintuigen steeds op scherp. Daarnaast ben ook ik, als moeder, éénzijdig, subjectief, want het is mijn kind, waardoor ik emotioneel ben, daar ik zeer nauw betrokken ben met mijn zoon. Dit is mijn plicht ook wanneer ik zorgen heb om mijn zoon, om gehoor te vinden bij instanties die mij  mogelijk kunnen helpen. X doet elke dag reuze zijn best. Hij loopt...

De onvoorwaardelijke liefde voor een kind

(Door Yvonne Muijs) Al geruime tijd zet ik me in voor de kwetsbare kinderen. Inmiddels doe ik dit niet alleen meer in mijn regio. Behalve deze activiteit ben ik als moeder zeer begaan met de problematiek van de thuiszitters. Deze problematiek haalt hoge kijkcijfers. Mijn vraag is: ,,Wat is nu echt het probleem?’’ Ik ben moeder van drie geweldige kinderen en natuurlijk heeft ieder kind wel eens een probleem. Maar toch maak ik geen onderscheid. Wanneer mijn kind namelijk met levensgevaar in ziekenhuis ligt en de andere naar geen enkel school meer mag en dus een thuiszitter is, laat ik net zo veel tranen. Ik werk ook nog als verpleegkundige.Vaak heb ik meegemaakt, wanneer een kind plotseling door een ernstige ziekte uitvalt op school, dat van alles in heel korte tijd aangeboden werd. Hier werkt de LPA het SWV en het algemeen ziekenhuis goed en intensief samen om stressfactoren te voorkomen en het onderwijs van het kind op een normale wijze te laten verlopen. Ook herken ik deze aanpak wanneer een kind thuis komt te zitten met een ernstige ziekte zoals kanker. Het kind blijft dan thuis vanwege de chemotherapie. Problematisch wordt het opeens wanneer een kind uitvalt doordat er andere dingen gaan spelen. Mijn vraag is dan: waarom dit onderscheid? Houdt de overheid niet van alle kinderen? Iets wat al bestaat zoals maatwerk bij ernstige zieke somatische kinderen, blijk er dan niet te zijn voor de anderen. Waarom niet? Voor deze kinderen wordt bijvoorbeeld in Rotterdam ‘Taskforce’ opgericht om juist deze problematiek aan te pakken. Ik bedoel maar, de oplossing voor het probleem is er toch al of...

Het woord van het kind gaat via de ouders!

(door Janine Scherpenberg, moeder van een thuiszitter in Almere) Op donderdag 26 mei ben ik als moeder naar de presentatie van het verslag over het onderzoek naar de betekenis van het recht op onderwijs, thuiszitters en Roma kinderen. Ik wilde graag weten wat daar uit kwam natuurlijk. Eindelijk een onderzoek naar het recht op onderwijs. Het onderzoek wordt leesbaar en duidelijk beschreven in een mooi opgemaakt boekje. Dank aan Marieke Hopman voor het onder de aandacht brengen van thuiszitters in Nederland. Tijdens de presentatie merkte ik dat ik me regelmatig getriggerd voelde. De problematiek van thuiszitters is nogal divers en vaak per geval op zich al complex te noemen. Ik hoor van veel ouders de verhalen. Geen enkel verhaal is hetzelfde en geen enkel verhaal is te beantwoorden met één oplossing. Ook de kinderen staan er heel divers in. Het lijkt in mijn ogen wat simplistisch om alle situaties in één onderzoek op te nemen om zo tot één beeld en conclusie te komen. 51 mensen zijn geïnterviewd. Daaronder kinderen en volwassenen met soms dubbele rollen. Hoeveel kinderen tussen 4 en 25 zijn geïnterviewd is me niet heel duidelijk. Door de verschillende rollen kan een respondent dubbel worden geteld. Ik denk dan even aan mijn eigen dochter (thuiszitter): zij zou kunnen spreken vanuit regulier onderwijs, speciaal onderwijs, geen onderwijs en, psychische beperking en thuisonderwijs (afstandsonderwijs in ons geval) en thuiszitters…. denk ik. Als ik dan haar overspannen toestand van het begin meetel ook de fysieke beperking. Mijn dochter wilde niet een gesprek. Of kon niet meewerken. Zij spreekt niet en blokkeert bij vreemden. Bovendien is het onderwerp ‘school’ al...

Wat doen ze in Amerika nou anders als het op passend onderwijs aankomt?

(Door Penny Holloway – Kenniscentrum Kinder-en Jeugdpsychiatrie) Wat doen ze in Amerika nou anders als het op passend onderwijs aankomt? Dit is de vraag die mij steeds wordt gesteld. De vraag is niet in één zin te beantwoorden. Gelukkig maar, want dat zou impliceren dat passend onderwijs makkelijk te implementeren is. Ook hier is passend onderwijs een kwestie van afwegen, overleggen, hoop, kansen, mogelijkheden, maar vooral ook een kwestie van doen. Penny vertelt in haar blog wat er anders ging ten opzichte van Nederland. Lees haar...

Hoe het was om niet naar school te gaan (Alex vertelt)

Alex heeft autisme en vertelt hoe het voor hem was om niet naar school te gaan. In Nederland was hij thuiszitter. Sinds kort woont hij in Amerika en gaat daar wel naar school. Op de website van Kenniscentrum Kinder- en Jeugdpsychiatrie vertelt hij zijn verhaal. Hoe kon het dat hij thuiszitter werd en hoe ging dat in Amerika.   Lees hier zijn verhaal op de site van Kenniscentrum KJP   Enthousiast Alex wilde juist erg graag naar school. In Nederland lukte dat maar niet. In Amerika wel. Samen met zijn vader, moeder en broertje verhuisde hij begin dit jaar daar naar toe. Hij kon al snel volledig naar school. Alex telt weer mee. Met zijn moeder heeft hij leuke gesprekjes over de school en hoe het er in Amerika aan toe gaat. Hij vertelt enthousiast hoe er daar op hem reageert als hij emotioneel wordt en hoe dat hem helpt. En natuurlijk over dat waar hij zo goed in is (met speerwerpen is hij zelfs beter dan zijn leerkracht). Alex en zijn moeder Penny, altijd positief,  laten graag zo’n gesprekje horen. He Alex, Hoe ging je dag? Wat deden ze als je dacht: “daar word ik boos om” En je maakt je ‘goals’ voor de les hè?   Alex en zijn moeder laten zien wat ouderkracht voor ’t kind oplevert. Onderwijs en vooral: ‘meetellen’ Dank je wel voor je verhaal...

Nieuwsbrief

Meest recente reacties

De stem van de ouders moet worden vertegenwoordigd door de ouders zelf

Ouderkracht voor 't Kind brengt ouders bij elkaar en versterkt ouderinitiatieven om hen een duidelijke rol te geven in het krachtenveld van checks-and-balances, met als (moreel) kompas de universele rechten van het kind

w

Gesprekspartner

We zijn lokaal, regionaal en landelijk gesprekspartner voor onderwijs en zorgsector, en overheid. Zo werken ouders samen aan een betere kwaliteit

Kennisnetwerk

We maken het mogelijk om elkaar te vinden voor het delen van kennis en het effectueren van medezeggenschap

p

Informatie- en adviespunt

Er komt een informatie- en adviespunt, in regio’s en grote steden, waarbij ervaren ouders hun kennis doorgeven aan andere ouders, daarbij ondersteunt door (o.a. juridische) experts

z

Ouderinitiatieven

We gaan ouderinitiatieven versterken zodat ze een duidelijke rol kunnen hebben binnen het krachtenveld van checks-and-balances

Agenda

Alle activiteiten worden aangekondigd op de site en vermeld in de agenda.

Komende activiteiten

Geen activiteiten.

Doe mee!

Er wordt achter de schermen hard gewerkt aan het neerzetten van de organisatie en het inrichten van een regionaal netwerk. Vele handen maken licht werkt. Doet u mee in het belang van onze kinderen? Wordt dan lid.

Lid worden

Steun de coöperatie Ouderkracht voor ’t Kind

Contactformulier

Ouders/organisaties die graag inbreng hebben in het proces van de oprichting kunnen contact opnemen via het contactformulier.

Vragenformulier

Ouders en hun organisaties geven uitvoering aan de motie Mohandis/Lucas. Vul het vragenformulier in, email het naar info@ouderkrachtvoortkind.nl of stuur via de post naar Postbus 114,1900 AC, Castricum